ప్రకృతి రమణీయత

పువ్వు లోని మధువుని గ్రోలే తుమ్మెదవై నా అధరామృతాన్ని గ్రోలగా
మంచు బిందువు తోలి చుమ్బనానికి పరవశించిన గులాబీని అవ్వనా
రెండు కొండల నడుమ ఉదయించే సుర్యునివై నీవుండగా
నీ నులి వెచ్చని కిరణాల తాకిడికి వికసించే పువ్వు నే నవ్వనా
నీ వెలుగు పెంచు మరింత ప్రజ్వరిలుతు కొండలనుంచి దూరమై నే తెలనా చేరుటకై
మరింత ఎత్తు పెరిగి నిన్ను చేరనా నీ సరస సల్లపపులలో మునిగి నే తేలన

ఉన్న చోటే ఆగిపోక, నీరల్లె ప్రవహిస్తూ నీ గమ్యం చేరుకో.............

నా ఆత్మీయ నేస్తమా ..........................

సూర్యోదయం సూర్యాస్తమయం రెండూ చూడడానికి ఎంతో అందంగానే వుంటై కాని ఒకటి లోకానికి వెలుగు రేఖలు పంచడానికి వస్తే మరొకటి లోకాన్ని గాడాంధకారంలో ముంచి వెళ్ళిపోతుంది అలాగే నిన్ను కలవడం అంటే నాకు ఇష్టం కానీ నన్ను వీడి నీవు దూరంగా వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రం కాదు .........ప్రతి సూర్యాస్తమయం మరో సూర్యోదయానికి శ్రీకారం అయ్యినట్టు ..........మనం మళ్లీ కలుస్తాం ఏమో కానీ .....నేను ఆ సూర్యాస్తమయాన్ని చూడటానికి సిద్దంగా లేనట్టే నను వీడి పోయే క్షణాన నిన్ను చూడలేను ......................ఎప్పటికి సూర్యోదయం కోసమే వేచి వుంటాను ................................మన స్నేహంలో సూర్యోదయం లాంటి ఆనందమయ క్షణాల్ని తప్ప సూర్యాస్తమయం లాంటి ఆవేదనాభరిత క్షణాన్ని ఊహలో సైతం రానీయలేను మిత్రమా .................నా ఆత్మీయ నేస్తమా ..........................

వికసించిన శ్వేత గులాబీని నేనైతే నను ముద్దాడి మురిపించే మంచు ముత్యమే నీవా

నేడేరా నీకు నేస్తము రేపే లేదు నిన్నంటే నిండు సున్నర రానే రాదు

నీ పలుకుల మువ్వలు మూగ బోయెనా నీ నవ్వుల పువ్వులు వాడిపోఎనా యేమాయెను ఎందుకీ మౌనమ్
నా ఆశల రెక్కలు విరిగిపొయెను నా కన్నుల కలలే కరిగిపోయెను మనసే వేదనతో నిండిపోయెనే అందుకే మౌనమ్

నీలో నేనై నీలో నేనై నాలో నీవై నాలో నీవై తోడువై నీడవైన నీతో కడదాకా సాగాలని నేనే నీవుగా మిగిలిపోవాలని నా చిన్ని ఆశ .......
నా ఊహలలో దాగున్న నా నీవు ఎన్నడు కన్నులముందు సాక్షత్కరిస్తావ్???????